海牙战略研究中心-战略监测2020-2021：地缘政治成因（英文）-2021.4-182页_6mb

Samenvatting van "Geopolitieke Genesis: Strategische Monitor 2020-2021"

Core Content

Dit rapport analyseert het Nederlandse buitenland- en veiligheidsbeleid in een wereld die na de coronacrisis is veranderd. Het richt zich op de toekomst van de internationale orde en de geopolitieke uitdagingen die Nederland en de Europese Unie moeten aangaan. De kern van het document ligt in het beeld dat wordt gegeven van een veranderend multilateraal systeem, de opkomst van China als wereldmacht, de toenemende assertiviteit van middenmachten, en de rol van niet-statelijke actoren (NSA's) in het internationale beleid.

Main Points

1. De rol van de verkiezing van Biden

• De verkiezing van Joe Biden in 2021 wordt gezien als een kans voor Nederland en de EU om de Amerikaanse relatie te herstellen en versterken.
• Hoewel er een terugkeer naar de vroegere status quo niet mogelijk is, biedt de Biden-regering een nieuwe start voor trans-Atlantische samenwerking.
• Nederland en de EU moeten actief zijn in het vormgeven van een gelijkwaardige relatie met de VS, zonder de VS te verhinderen in haar heroriëntatie naar de Indo-Pacifische regio.

2. Megatrends 2021-2030

• De internationale orde verandert door megatrends zoals klimaatverandering, technologische innovatie, en hybride conflictvoering.
• Europa moet zich ontwikkelen als een sterke wereldmacht, terwijl de VS zich steeds meer richt op de Indo-Pacifische regio.
• China neemt een groter geopolitieke rol in, met een ambities strategie voor de Zuid- en Oost-Chinese Zee en een groeiende invloed op middenmachten.
• Rusland blijft een belangrijke uitdaging voor Europa, met een groeiende assertiviteit en een focus op hybride conflictvoering.

3. Belangrijke actoren

• Grootmachten: De VS, China, en de EU zijn de belangrijkste actoren in de internationale orde. De EU heeft nu ook een geopolitieke rol, maar is geen staat.
• Middenmachten: Ze reageren op de onzekerheid in de internationale orde door hun belangen te versterken, met name via protectionistisch handelsbeleid en militaire interventies zonder VN-mandaat.
• Niet-statelijke actoren: Ze spelen een steeds grotere rol in de internationale samenwerking, met name bij klimaatverandering en gezondheidsbeleid. Echter, sommige NSA's kunnen ook schadelijk zijn, zoals QAnon.

4. De (wan)orde in de wereld

• De internationale orde is onstabiel en neemt een nieuwe vorm aan, gekenmerkt door een multilaterale, maar niet uniforme, samenwerking.
• Klimaatverandering is een katalysator voor internationale samenwerking, maar vereist meer doeltreffende multilaterale actie.
• Hybride conflictvoering wordt steeds belangrijker in de internationale concurrentiestrijd, met name voor democratische staten die trager reageren.

Key Recommendations

• Streveren naar een sterke EU: Nederland en de EU moeten samenwerken om hun positie als wereldmacht te versterken. Dit moet gebeuren via coalitieën, gemeenschappelijke beleid, en betere veiligheids- en defensiecapaciteiten.
• Assertief beleid ten opzichte van China: Nederland en de EU moeten een uniforme en strategische benadering van China volgen, met aandacht voor de geopolitieke en economische invloed van Beijing. Dit omvat samenwerking met de VS, maar ook onafhankelijk handelen.
• Strategische samenwerking met Rusland: Hoewel Rusland een uitdaging blijft, kunnen er gebieden zijn waar een beperkte samenwerking mogelijk is, zoals wapenbeheersing en pandemiebestrijding.
• Samenwerking met middenmachten: Nederland en de EU moeten strategisch samenwerken met middenmachten in het mondiale Zuiden om de trends van mercantilisme en militaire interventies zonder VN-mandaat tegen te gaan.
• Effectieve omgang met NSA's: De rol van NSA's moet worden erkend, maar er moet ook een beleid worden ontwikkeld om de negatieve aspecten te beperken. Dit omvat het ondersteunen van positieve NSA's en het beperken van schadelijke.
• Klimaatbeleid als kern: Nederland en de EU moeten hun eigen klimaatbeleid versterken en tegelijkertijd andere grootmachten zoals China en de VS aanmoedigen om hun doelstellingen te realiseren.
• Trans-Atlantische samenwerking: Nederland moet een brugfunctie vervullen in beleidsterreinen zoals de WTO en mensenrechten, en moet binnen de NAVO een gelijkwaardige verdeling van verantwoordelijkheden nastreven.

Conclusie

Het rapport benadrukt dat Nederland en de EU een nieuwe fase in hun geopolitieke genese moeten doorlopen. Dit betekent dat ze hun verantwoordelijkheid moeten nemen voor hun veiligheid, de bescherming van hun waarden, en het bevorderen van internationale samenwerking. De toekomst van de internationale orde is onzeker, maar Nederland en de EU kunnen deze onzekerheid omzetten in een kans om hun positie te versterken en een betere wereldorde te vormgeven.